آقای رئیس جمهور … !

سال به سال / هر سال / یک سین ساده/ از سفره هفت سین ِ ما کم می شود ،

چرا … ؟ /پریا می پرسد ،

پریا دختر ِ یکی از کارگران ِ همین خط ِ واحد است .

 

سال به سال / هر سال / هزار مشق ِ دشوار / بر شب ِ تکلیف و ترانه ما تحمیل می شود

چرا … ؟ چرا نمی گذارند / کسی در امتحان ِ دشوار ِ نان و سرپناه و سایه / قبول شود ؟

پریا می پرسد ،

پریا دختر ِ یکی از کارگران ِ نیشکر ِ تلخاب است .

 

سال به سال / هر سال

…

( بگذار سخن بگویم ! ) /واژه ها بی وثیقه آزاد نمی شوند ، / این کیفرخواست ِ تبانی با ترانه زندگی ست ؟

پریا نمی پرسد / من می گویم ، / پدر من هم / یکی از کارگران ِ خسته همین جهان بود .

 

سال به سال / هر سال / صحبت از نفت و چراغ و سپیده دم است / صحبت از سفره گشودن ِ صبح است / صحبت از علاقه عجیبی / به اسم ِ عدالت است ،

اما پرده ها تاریک / پدرها خسته / سفره ها خالی !

 

سال به سال / هر سال

…

( بگذار سخن بگویم ! ) بگذار هر چه می خواهد ببارد / ببارد از سنگ ، از سیاهی ، از سکوت ، / ما نومید نمی شویم/ ما همچنان

سفره بی سین ِ خانواده خود را / با الفبای ِ تمام عیار ِ عشق می آراییم،

این را من نمی گویم

مادران ِ ما می گویند !

سید علی صالحی

برچسب‌ها: نفت, نان, ایران, رئیس جمهور, سید علی صالحی