آغاز می کنم به نام ِ قلم ، به نام ِ قلم ِ آفریننده
By پارادوکس
و این منم
انسانی تنها
با چتری سیاه و سپید
زیر باران ِ بی پایان تناقض ها
برچسبها: آغاز, تناقض, سیاه, سپید
This entry was posted on فوریه 9, 2008 at 6:36 ق.ظ and is filed under ادبیات, شعرهای من, عمومی. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
